Απολογισμός του 33ου Φεστιβάλ Κιθάρας Πάτρας (Του Ευάγγελου Ασημακόπουλου)

Johan Fostier, Evangelos Assimakopoulos, Liza Zoe, Gabriel Bianco

 

 

 Στην πανέμορφη αίθουσα συναυλιών της ‘Φιλαρμονικής Εταιρίας Ωδείου Πατρών’ πραγματοποιήθηκαν λοιπόν και φέτος τα μαθήματα, οι διαλέξεις, τα Master classes, οι συναυλίες αλλά και οι διαγωνισμοί της τελευταίας ημέρας με μια αθρόα όπως κάθε χρόνο συμμετοχή στις τρεις Κατηγορίες.

 

Στα 33 χρόνια του θεσμού, ο στόχος μας πάντοτε ήταν αφενός η πρόσκληση κορυφαίων ξένων σολίστ του οργάνου, που με τα ρεσιτάλ και τη διδασκαλία τους θα πρόσφεραν γνώσεις και εμπειρία και αφετέρου η προβολή νέων ταλαντούχων ελλήνων κιθαριστών που μετά από αυστηρή επιλογή θα πλαισίωναν το φεστιβάλ. Φέτος ο στόχος αυτός στέφθηκε και πάλι με επιτυχία, τόσο με την πρόσκληση των ξένων σολίστ όσο και με την επιλογή των ελλήνων.

 

 

Gabriel Bianco

 

 

Τα ρεσιτάλ του Γάλλου Γκαμπριέλ Μπιανκό και του Βέλγου Γιόχαν Φοστιέρ ήταν το αποκορύφωμα μιας μουσικής πανδαισίας στο Σαββατοκύριακο. Οι δυο κορυφαίοι καλλιτέχνες, κάτοχοι των Α΄ βραβείων του εγκυρότερου διεθνούς διαγωνισμού GFA, επιβεβαίωσαν τη φήμη τους με ένα δύσκολο πρόγραμμα. Οι δυο εκλεκτοί καλλιτέχνες  πέρα από την τεχνική αρτιότητα και την εις βάθος επιβλητική ερμηνεία, είχαν ως κυρίαρχο στοιχείο την ποιότητα του ήχου, ενός ήχου διάφανου, ηχηρού, βελούδινου και μεστωμένου, απόσταγμα προφανώς μιας μακροχρόνιας έρευνας, που είναι τελικά και το χαρακτηριστικό γνώρισμα του ώριμου καλλιτέχνη.

 

     

Johan Fostier

 

 

Είχαν προηγηθεί ωστόσο τα ρεσιτάλ που έδωσαν την Παρασκευή και το Σάββατο τρεις αριστούχες νέες κοπέλες από την Πάτρα, η Ιωάννα Λάζαρη, η Βασιλική Κυδωνιάτη και η Κωνσταντίνα Νικολακοπούλου, οι οποίες δικαιώνοντας απόλυτα την επιλογή μας, ανταποκρίθηκαν κατά τον καλύτερο τρόπο στην πρώτη τους δημόσια εμφάνιση. Πρόκειται για τρεις ταλαντούχες νεαρές σολίστ που ξαφνιάζουν όχι μόνο με την ολοκληρωμένη τεχνική και την ερμηνευτική τους ικανότητα αλλά κυρίως με την σπάνια για την ηλικία τους μουσική και εκφραστική ωριμότητα. Είμαι βέβαιος πως με τα προσόντα που διαθέτουν και την άοκνη προσπάθεια που καταβάλουν, το μέλλον τους προμηνύεται λαμπρό.

 

 

Ιωάννα Λάζαρη

 

 

Βασιλική Κυδωνιάτη

 

 

Κωνσταντίνα Νικολακοπούλου

 

 

Τέλος, ο Απόστολος Καρποντίνης που συμπλήρωνε με το ρεσιτάλ του την τετράδα των ελλήνων σολίστ στο φεστιβάλ αυτό, είχε επιλέξει να ερμηνεύσει έξι έργα του Ισαάκ Αλμπένιθ σε μεταγραφή για κιθάρα. Υπήρξαν στο παίξιμό του στιγμές μεγάλης ομορφιάς, ιδίως στα αργά μέρη όπου η κιθάρα υπερτερεί του πιάνου σε συγκινησιακά στοιχεία, αλλά και στιγμές που ο Καρποντίνης με τη βιρτουοζιτέ και το αχαλίνωτο ταμπεραμέντο που διαθέτει δημιούργησε στην αίθουσα μια ηλεκτρισμένη ατμόσφαιρα, με επακόλουθο να εισπράξει στο τέλος την εύλογη αποθέωση του κοινού. 

 

 

 

Αποστόλης Καρποντίνης

 

 

Δυστυχώς η Λίζα κι εγώ δεν παρακολουθήσαμε τη διδασκαλία των ξένων κιθαριστών σε κανένα Master class αφού την ίδια ώρα διδάσκαμε και οι ίδιοι σε άλλες αίθουσες. Υπήρξε όμως τόσος μεγάλος ο ενθουσιασμός από τους σπουδαστές που παρακολούθησαν μαθήματα ή έπαιξαν γι αυτούς, ώστε ο θαυμασμός και η εκτίμηση που αποκόμισαν για την προσφορά τους δεν περιορίστηκε μόνο στα υπέροχα ρεσιτάλ τους.

 

Masterclass Gabriel Bianco
 

 

 

 

Οι απογευματινές διαλέξεις του Σαββατοκύριακου συνέπεσε να έχουν το ίδιο θέμα που αφορούσε στην επαφή του ανθρώπου με την τεχνητή νοημοσύνη. Η χαρισματική Τσαμπίκα Καράκιζα, γνωστή στο κοινό της Πάτρας από την προπέρσινη εκπληκτική της διάλεξη, ανέπτυξε το Σάββατο διεξοδικά τη σχέση της δημιουργικότητας με την ΑΙ προκαλώντας μια ευρεία συζήτηση με τη συμμετοχή του κοινού, κάτι που πέτυχε και ο Κώστας Γρηγορέας την άλλη μέρα στη δική του ομιλία. Ο έμπειρος κιθαριστής και συνθέτης ανέπτυξε στη διάλεξή του τη σχέση της μουσικής με την ΑΙ, προβάλλοντας το ερώτημα ‘αν ποτέ τα ρομπότ θα παίξουν μουσική’. 

 

 

Τσαμπίκα Καράκιζα

 

Μολονότι απαντήσεις ή συμπεράσματα δεν υπήρξαν ούτε μπορούν να υπάρξουν με σιγουριά στις μέρες μας, άξιζε ωστόσο να σταθεί κανείς στα ερωτήματα, τους προβληματισμούς και τις διαπιστώσεις που προέκυψαν σ’ αυτές τις δυο πολύ ζωντανές και εξαιρετικά ενδιαφέρουσες ομιλίες, τις οποίες ατυχώς στερήθηκαν όσοι δεν τις παρακολούθησαν. 

 

 

Κώστας Γρηγορέας

 

 

Η Δευτέρα, τελευταία ημέρα του Φεστιβάλ, ήταν όπως κάθε χρόνο αφιερωμένη εξ ολοκλήρου στους διαγωνισμούς. 

Υπήρξε μια εντυπωσιακή άμιλλα μεταξύ των διαγωνιζομένων της δεύτερης και της τρίτης Κατηγορίας η οποία από ό,τι μάθαμε σε αρκετές περιπτώσεις προβλημάτισε και την ίδια την επιτροπή. 

 

 

Επιτροπή Α΄ Κατηγορίας Κώστας Γρηγορέας (Πρόεδρος)           Αλεξάνδρα Χριστοδήμου Γιάννης Πετρίδης Ρένα Σκλάβου Μαρία Κουρσάρη   Επιτροπή Β΄ Κατηγορίας        Κώστας Γρηγορέας (Πρόεδρος) Gabriel Bianco Johan Fostier Ρένα Σκλάβου Μαρία Κουρσάρη   Επιτροπή Γ΄ Κατηγορίας  Κώστας Γρηγορέας (Πρόεδρος) Gabriel Bianco Johan Fostier Ρένα Σκλάβου Μαρία Κουρσάρη

 

 

Επιτροπή Α΄Κατηγορίας

 

 

Eπιτροπή Β΄& Γ΄ Κατηγορίας

 

 

Αντιθέτως, στην πρώτη Κατηγορία η 12χρονη Αναστασία Κωτανίδου από την Αθήνα είχε εύκολα ξεχωρίσει με το Πρελούδιο νο.1 του Villa-Lobos και την Etude no.9 του Carcassi, κερδίζοντας εκτός από το Α΄  Βραβείο μια κιθάρα προσφορά του Μουσικού Οίκου Παπαγηγορίου-Νάκας (panasmusic).

 

 

Επιτροπή & Νικητές Α΄Κατηγορίας

 

 

Στη δεύτερη Κατηγορία, με έπαθλο επίσης μια κιθάρα του Οίκου panasmusic, νικητής ήταν ο 16χρονος Ιάσονας Πανδής από την Αθήνα που ερμήνευσε το έργο του Ρολάν Ντιένς Saudade no.3 κι ένα Πρελούδιο του Πόνσε. 

 

 

 

 

Τέλος το Α΄ Βραβείο της Μεγάλης Κατηγορίας απέσπασε ο 23χρονος Νίκος Αργύρης από τη Θεσσαλονίκη με τη Sonata του Τεντέσκο και μια Fantasia του Ντάουλαντ κερδίζοντας ως έπαθλο την κιθάρα που προσφέρει ο κατασκευαστής Νικόλας Ιωάννου από τη Νέα Υόρκη.         Ο Νίκος  Αργύρης έχει επίσης πρόσκληση για ένα ρεσιτάλ στο 34ο Φεστιβάλ της Πάτρας.

Φέτος μάλιστα αθλοθετήθηκε για πρώτη φορά και ένα ‘Βραβείο στην μνήμη του κιθαριστή Γιάννη Μαυρέα’ που συνοδεύτηκε από μια επιταγή  € 500.- χορηγία της οικογένειας Μαυρέα “για την καλύτερη ερμηνεία σε έργο παλιάς μουσικής”. Το βραβείο κατέκτησε ο 22χρονος Γιώργος Γκρέκης από την Αθήνα που ερμήνευσε τη Chaconne του Μπαχ.

 

 

 

 

Κοινή διαπίστωση για όσους παρακολούθησαν τους διαγωνισμούς υπήρξε το γεγονός ότι “ο πήχης των επιδόσεων ανεβαίνει εντυπωσιακά χρόνο με τον χρόνο” όπως χαρακτηριστικά ειπώθηκε από κάποιον ακροατή μετά το πέρας των διαγωνισμών.

 

 

Δεν απομένει παρά ένα μεγάλο ‘ευχαριστώ’ στη διεύθυνση της ‘Φιλαρμονικής Εταιρίας Ωδείο Πατρών’ στην αίθουσα συναυλιών της οποίας πραγματοποιούνται όλα αυτά τα χρόνια οι ποικίλες εκδηλώσεις. 

 Στον Ελληνοαμερικανό οργανοποιό Νικόλα Ιωάννου από την Νέα Υόρκη για την πολύτιμη προσφορά του: μια κιθάρα δικής του κατασκευής ως έπαθλο στον νικητή της Τρίτης Κατηγορίας, καθώς και στον Μουσικό Οίκο ‘Panasmusic’ για την προσφορά του στα υπόλοιπα βραβεία και έπαθλα του διαγωνισμού όλων των Κατηγοριών.

 

Προσβλέποντας με αισιοδοξία  στο 34ο Διεθνές Φεστιβάλ Κιθάρας, η Λίζα κι εγώ δίνουμε και πάλι το καθιερωμένο ραντεβού μας στην Πάτρα τον Απρίλιο του 2027. 

ΤΟ TaR EINAI ΧΟΡΗΓΟΣ ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΑΣ ΤΩΝ ΕΚΔΗΛΩΣΕΩΝ